Terminem high definition określa się zazwyczaj każdy sygnał wideo, który jest nadawany w rozdzielczości wyższej niż standardowa (NTSC – 640×480 pikseli, PAL – 768×576 pikseli). Nowoczesne odbiorniki telewizyjne oznaczane są jako Full HD (rozdzielczość 1920×1080 pikseli, stosowana na przykład w płytach Blue-ray) lub HD Ready (niższa rozdzielczość, na przykład 1280×720).

Standard HD pierwotnie był stosowany wyłącznie do przesyłania sygnału telewizyjnego lub z optycznych nośników danych (Blu-ray, HD-DVD). Nie wykorzystywano go w internecie ze względu na duże wymagania. Kiedy w 2006 Blu-ray pojawił się na sklepowych półkach łącza pozwalające na przesyłanie sygnału audio-wideo w tym formacie były drogie i dostępne tylko w dużych aglomeracjach.

Rozwój standardu HD

Spadek cen – zarówno po stronie konsumentów jak i administratorów witryn WWW – doprowadził do popularyzacji standardu HD w sieci. W większości przypadków dotyczyło to zubożonej wersji high definition czyli rozdzielczości 1280×720 pikseli. Pierwszym poważnym projektem w tej dziedzinie był serwis Stage 6. Stworzyła go firma odpowiedzialna za prace nad kodekiem DivX.

Witryna ruszyła w kwietniu 2007 roku. W lutym 2008 została jednak zamknięta. Twórcy wyjaśnili, że utrzymanie strony było zbyt drogie. Szczęście nie dopisało także projektowi HotSwap. Założyli go studenci Berkeleya, finansowe wsparcie zapewnił sam Steve Wozniak, współzałożyciel Apple. Niestety dziś witryna już nie działa.

W połowie 2007 serwis NewTeeVee przewidywał 70-90 proc. spadek kosztów utrzymania filmów na serwerach w ciągu następnych 12 miesięcy. Prognozy te udało się w dużym stopniu zrealizować. Niszowe, oferujące wysokiej jakości klipy serwisy stały się nagle bardzo popularne – szczególnie było to widać na przykładzie istniejącej już pięć lat strony Vimeo.

Użytkownicy mogą publikować tu wyłącznie filmy, które sami nakręcili. Dziś w serwisie można znaleźć ponad 1,2 miliona klipów. Codziennie pojawia się sześć tysięcy nowych. Około 15 proc. jest w standardzie HD (wprowadzonym w październiku 2007). Pozostałe oferują niższą jakość – jest ona jednak i tak lepsza od tej znanej chociażby z YouTube.

Od małych startupów do branżowych tuzów

Oprócz Vimeo w sieci można znaleźć sporo stosunkowo młodych i do niedawna jeszcze nieznanych witryn, które oferują filmy w jakości HD. Warto wymienić tutaj specjalizujące się w kinowych hitach i serialach Hulu czy Vuze – popularnego klienta sieci BitTorrent, który pozwala na wymianę obrazów dysków DVD czy filmów AVI zapisanych w standardzie HD.

Popularyzacja niszowych aplikacji obsługujących ten format sprawiła, że klipy high definition zaczęli oferować także więksi gracze. Dziś wysokiej jakości materiały można znaleźć na stronach Apple, Microsoftu czy Adobe. Na nowy standard postawiły także duże sieci telewizyjne – ABC, NBC czy CBS. Umieściły one w internecie swoje serialowe hity oraz audycje telewizyjne.

W końcu HD zostało odkryte przez największych graczy sieciowego wideo – witryny Dailymotion i YouTube. W lutym 2008 pierwszy z tych serwisów wprowadził możliwość udostępniania oraz odtwarzania filmów w high definition (odpowiadającej rozdzielczości 1280×720). Jesienią ubiegłego roku „wysoką jakość” wprowadzono w YouTube. Na HD trzeba było jednak czekać do grudnia.

HD w YouTube – jak to działa?

Kilka dni po dodaniu nowego standardu w serwisie pojawiła się nawet specjalna sekcja prezentująca filmu w najwyższej jakości. Dzięki temu odnajdywanie i przeglądanie klipów stało się bardzo łatwe. Niestety do dziś YouTube nie posiada wystarczająco szybkich serwerów i łącz, aby prawidłowo obsłużyć nową technologię. Dlatego klipy HD rzadko są odtwarzane płynnie – nawet jeśli ktoś ma bardzo szybkie łącze musi odczekać kilka minut na zapełnienie bufora pamięci.

Na szczęście udostępnione w YouTube materiały high definition można bez problemu pobrać na twardy dysk i bezstresowo odtworzyć. Wystarczy zainstalować program YouTube Downloader HD. Działa on na tej samej zasadzie co popularne strony do pobierania filmów. Wystarczy wkleić link, podać żądaną jakość i rozpocząć download.

Aby mieć pewność, że osoba, której przesyła się link do klipu zobaczy go w wysokiej jakości należy dodać do URL-u końcówkę &fmt=18 („wysoka jakość”) lub &fmt=22 (HD). Oczywiście lepsze wersje muszą być dostępne w witrynie. Aby zagnieżdżać w blogach czy forach dyskusyjnych takie klipy z YouTube trzeba dodać do kodu formułę „&ap= proc.2526fmt proc.3D18″ lub „&ap= proc.2526fmt proc.3D22″. Oto przykład:

Wojtek Wowra

Gazeta.pl >Technologie i Internet

Poniżej link do playlisty z kilkuminutowymi odcinkami prezentacji. Filmy zmieniają się automatycznie. Efektywnego oglądania

Playlista

CHIP Online 13.01.2009

Zacznijmy od dobrej informacji dla tych, którym zależy na uzyskaniu nagrań wideo wysokiej jakości – największy wpływ na osiągnięty przez nas efekt końcowy ma sposób filmowania, a nie to, ile pieniędzy wydaliśmy na kamerę wideo. Na niewiele się zdadzą olbrzymie zoomy, specjalne filtry, większe matryce czy stabilizacje optyczne – poziom satysfakcji z oglądania nagranego materiału zależy przede wszystkim od naszych umiejętności.

Podstawowe błędy, jakie spotkać możemy w wielu amatorskich nagraniach, to: skakanie z motywu na motyw, krótkie, poszarpane ujęcia wykonane z najbardziej niespodziewanej perspektywy, szybkie najazdy i odjazdy kamery wykonane przy pomocy zoomu, bardzo niestabilny obraz – tak niestety często wygląda rzeczywistość zarejestrowana kamerą przez kogoś, kto nie zna podstawowych zasad języka filmu.

Podobnie jak w fotografii

Na początku warto sobie uświadomić, że językiem filmu jest przede wszystkim obraz, bo dźwięk – według badań – ma niewielki, bo zaledwie kilkuprocentowy wpływ na odbiorcę. To, co się liczy, to ruchome obrazki, częściowo podlegające zasadom obowiązującym w świecie ich nieruchomych odpowiedników – fotografii.

Dobór perspektywy

Jednym z częstszych błędów popełnianych przez użytkowników kamer jest zbyt duża wiara w możliwości zoomu (transfokatora). Zazwyczaj używają go oni za często, zamiast zwyczajnie podejść lub oddalić się od filmowanego motywu. Tymczasem ta sama postać, wypełniająca w podobny sposób identyczną część kadru, ale sfilmowana przy wykorzystaniu krótkiej lub długiej ogniskowej, będzie później odbierana przez widza zupełnie inaczej.

Filmowanie z niewielkiej odległości może spowodować, że twarze filmowanych osób stracą trochę na urodzie (a zyskają na wielkości nosów...). Lepiej odsunąć się kilka metrów do tyłu i filmować z wykorzystaniem dłuższej ogniskowej. (fot. Chip.pl)

Ujęcia wykonane przy użyciu krótkich ogniskowych najlepiej nadają się do filmowania planów ogólnych. O ile to możliwe, unikajmy filmowania w ten sposób bliższych planów, zwłaszcza ludzi. Po pierwsze za sfilmowaną osobą mieści się jeszcze w kadrze zbyt wiele tła, które odwraca uwagę widza. Po drugie może dojść do zdeformowania sylwetki osoby filmowanej – części ciała znajdujące się bliżej kamery (np. nos czy ręce) mogą wydawać się nienaturalnie powiększone w stosunku do reszty ciała.

Dlatego do rejestrowania planów bliskich i detalicznych starajmy się używać dłuższych ogniskowych. Im dłuższa ogniskowa, tym łatwiej skupić uwagę widza na tym, co stanowi temat ujęcia.

Dobór wysokości

Stara zasada głosząca, że powinno się fotografować z wysokości oczu osoby fotografowanej, obowiązuje również w przypadku filmowania. Warto bowiem pamiętać o tym, że ujęcie z góry lub z dołu jest już w wyraźny sposób nacechowane emocjonalnie. „Patrzenie z góry” pomniejsza osobę filmowaną, a ujęcie z dołu – odwrotnie. Dlatego podczas filmowania powinniśmy dostosowywać położenie kamery do wysokości osoby filmowanej. Ma to szczególne znaczenie w trakcie filmowania dzieci – różnica pomiędzy ujęciem wykonanym z poziomu wzroku osoby dorosłej, a tym z poziomu wzroku siedzącego albo raczkującego na podłodze dziecka jest kolosalna. Jeśli więc zadamy sobie trochę trudu i ukucniemy czy nawet położymy się na podłodze, nasze ujęcie zdecydowanie zyska na naturalności, a przy okazji ma szansę być bardziej oryginalnym.

Czasem warto ukucnąć i sfilmować coś z perspektywy żaby, aby uzyskać bardziej nietypowe, oryginalne ujęcie. Zazwyczaj jednak sprawdza się trzymanie kamery na wysokości oczu osoby filmowanej. (fot. Chip.pl)

Oczywiście i od tej reguły są wyjątki. Czasem warto pokazać coś z perspektywy żaby albo z góry, np. po wejściu na krzesło czy nawet stół. Tylko uwaga: jeśli chcemy coś takiego zrobić, to w sposób zdecydowany. Bo tylko wyraźnie zmieniony punkt widzenia zostanie łatwo zauważony i zaakceptowany przez widza, w przeciwieństwie do nieznacznych odchyleń od poziomu wzroku. Te ostatnie są często niezauważalne, ale również w pewnym stopniu wpływają na odbiór obrazu przez widza, co może być wykorzystane do delikatnego wpływania na jego emocje. Nie bez przyczyny w składzie każdej ekipy kandydata na prezydenta, i to nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale także w Polsce, jest ekspert, który czuwa nad tym, by pretendent był właściwie filmowany, np. w czasie debat telewizyjnych.

Dobór kadru

Reguł dotyczących poprawnego kadrowania zdjęć i obrazów filmowych jest zbyt wiele, by omówić je w artykule. Warto jednak zwrócić uwagę na kilka podstawowych błędów popełnianych nie tylko przez fotografów, ale również przez młodych adeptów dziesiątej muzy. Jednym z nich jest nadużywanie kadrów, w których filmowany motyw lub osoba umieszczone są centralnie. Tak naprawdę warto to robić tylko wtedy, gdy chcemy podkreślić symetrię filmowanej sceny (np. filmowana osoba patrzy dokładnie na wprost kamery). W innych wypadkach lepiej kadrować zgodnie z zasadami znanymi z fotografii, np. regułą czterech mocnych punktów powstałych na styku dziewięciu identycznych prostokątów, na które podzieliliśmy kadr.

Warto pamiętać o tym, że w przypadku filmowania największe znaczenie ma odpowiednie zakomponowanie przestrzeni wokół filmowanego obiektu, zwłaszcza jeśli znajduje się on w ruchu. Choć nie jest to łatwe, powinniśmy starać się pozostawić więcej „pustego miejsca” po tej stronie kadru, w którą porusza się (lub choćby tylko jest skierowany) filmowany obiekt.

Jeśli śledzimy kamerą poruszający się obiekt, starajmy się zachować w kadrze więcej przestrzeni po tej stronie, w którą skierowany jest ruch. (fot. Chip.pl)

Doświadczeni operatorzy telewizyjni wiedzą jednak, że istnieje zasada nadrzędna względem perfekcyjnego doboru kadru. Znacznie ważniejsze są bowiem płynność i spokój ujęcia. Dlatego jeśli filmujemy w bliskim planie jakąś żywo gestykulującą postać, nie starajmy się, aby w każdym momencie jej głowa (czasem też ręce) znajdowała się cała w kadrze, i to z większą ilością przestrzeni pozostawionej po stronie, w którą patrzy. Jeśli na moment część głowy (ale nie oczy) wyjdzie z kadru, świat się od tego nie zawali – nie warto błyskawicznie korygować ujęcia i często zmieniać położenie kamery. Dużo lepiej odbiera się ujęcie spokojne, korygowane w sposób niemal niewidoczny dla oglądającego – widz skupia się wtedy na odbiorze treści filmu, a nie na śledzeniu pogoni operatora za uciekającym motywem.

Dobór tła

W jednym z podręczników fotografowania podobno pokazane było zdjęcie, na którym na pierwszym planie znajdowali się państwo młodzi, a za nimi na ścianie, nad głową pana
młodego, wisiało poroże. Może to tylko anegdota, ale zwraca ona uwagę na to, jak ważny jest dobór tła, na którym filmujemy wybrany motyw. Na to, by zmienić położenie kamery i filmować daną scenę z nieco innej strony i na innym tle, nigdy nie jest za późno. Im spokojniejsze i czystsze tło, tym większe skupienie widza na tym, co pokazujemy na pierwszym planie. Mniejsza o te wspomniane wcześniej jelenie rogi, w odbiorze filmu przeszkadzają wszystkie wyraźnie odcinające się akcenty, takie jak lampa na suficie czy drzewo albo gałąź „wyrastająca” z głowy filmowanej osoby. Przed rozpoczęciem nagrywania warto też szybko się rozejrzeć i ewentualnie podnieść z ziemi jakieś przypadkowe śmieci, które mogą wejść w kadr.

Zbędne tło w tym przypadku odciąga uwagę oglądającego od pasącego się konia. (fot. Chip.pl)

Specyfika języka filmu

Języki fotografii i filmu – mimo wielu cech wspólnych – różnią się. Powód jest prosty: film to domena obrazów ruchomych, które podlegają jeszcze dodatkowym, odmiennym regułom.

Zdania i akapity

Chyba każdego z nas uczono w szkole, że wypowiedź powinna się składać z pełnych zdań, w ramach jednego akapitu przybliżających wybrany fragment tematu. To samo dotyczy języka filmu: znacznie lepiej odbiera się nagranie, które „mówi” pełnymi ujęciami, logicznie poukładanymi w większe całości.

Ujęcie, tak jak zdanie, powinno mieć wyraźny początek, środek i koniec. Najłatwiej wyjaśnić to na przykładzie: jeśli zaczniemy ujęcie od klocków rozsypanych na podłodze, następnie przesuniemy kadr, pokazując tułów dziecka, a potem jego roześmianą buzię, będzie to znacznie ciekawsze w odbiorze, niż gdy włączymy i wyłączymy nagrywanie na samej sylwetce dziecka. Inny przykład ujęcia-zdania w tej sytuacji to pokazanie planu ogólnego, czyli pokoju z rozrzuconymi zabawkami, a następnie najazd (wykonanie zbliżenia) na buzię dziecka. W lepszych modelach kamer można też spróbować ręcznie zmienić ostrość, ustawioną najpierw na klocki, a później na twarz małego modela.

Początek i koniec zdania w tym przypadku polegał na rozpoczęciu od kadrowania w zbliżeniu, później stopniowym skracaniu ogniskowej i finale na pełnym kadrze. (fot. Chip.pl)

Wykonując tego typu ujęcia, otrzymujemy w efekcie znacznie ciekawsze nagranie, niż posługując się jakimiś urwanymi migawkami. Na dodatek uruchomimy i pobudzimy w ten sposób również wyobraźnię widzów, którzy z ciekawością oglądając każde ujęcie, będą chcieli zobaczyć, jak je zakończyliśmy. W podobny sposób warto konstruować „zdania” zbudowane z kilku ujęć, czyli sekwencje, i wreszcie całe sceny filmowe, odpowiednik tekstowych akapitów.

Jeszcze jedna uwaga: jeśli nastawiamy się na późniejszy montaż filmu, starajmy się, aby początek i koniec każdego ujęci był długie, nawet o kilka sekund za długi – zawsze można je później skrócić.

Operator w czapce niewidce

Ponieważ współczesne kamery są lekkie i małe, trudniej utrzymać je w stabilnej pozycji. Na dodatek ich zoomy umożliwiają szybką zmianę kadru i perspektywy, więc łatwo można ulec pokusie rejestrowania dynamicznych najazdów i odjazdów kamery. Doświadczeni filmowcy wiedzą jednak, że im mniej zauważalny jest proces filmowania, tym łatwiej widz zapomina, że ogląda film i zatapia się w nim. Popisywanie się szybkością zoomowania raczej do tego nie prowadzi, co najwyżej oglądających nasz film rozboli od tego głowa.

Spokojne trzymanie kamery da znacznie lepszy efekt, niż ciągłe gonienie stale przemieszczającego się ruchliwego motywu. (fot. Chip.pl)

Dlatego, kiedy zmieniamy ogniskową, najazd lub odjazd powinien być wykonywany naprawdę powoli, niezauważalnie. Dobry przykład to filmowanie monologu. Jeśli będziemy bardzo delikatnie przechodzić np. od planu półpełnego do zbliżenia osoby mówiącej, widz tego nie zauważy, za to jeszcze bardziej skupi się na jej słowach. A jeśli dokonamy szybkiego, niespodziewanego najazdu, zdziwi się, a nawet przestanie na chwilę słuchać mówiącego. Ta sama zasada „niezauważalności” obowiązuje też podczas ruchu kamery (np. panoramowania) i zmiany ostrości.

Drugim błędem, którego warto się wystrzegać, jest wykonywanie dwóch zmian (ruchów kamery) równocześnie. Jeśli kamera przesuwa się i zmieniają się elementy widoczne w kadrze, to nie używajmy w tym samym momencie zoomu, i odwrotnie. Tylko doświadczeni operatorzy, wyposażeni w specjalistyczny sprzęt, są w stanie zarejestrować udane ujęcia, w których równocześnie z ruchem kamery zmieniana jest ogniskowa obiektywu.

Zasada osi

Wyobraźmy sobie taką sytuację: w czasie składania przysięgi małżeńskiej przez pannę młodą operator filmuje ją z lewej strony, przerywa ujęcie, przechodzi na prawą stronę, znów sfilmuje, a potem wraca na lewą stronę. Osoby oglądające później tę scenę na telewizorze zobaczą nagle, że panna młoda prowadzi ze sobą na ekranie jakiś dialog: raz patrzy w prawo, potem w lewo, potem znowu w prawo. Stanie się tak dlatego, że operator przekroczył oś danej sceny, w tym przypadku pokrywającą się z osią kościoła. Podobna zasada dotyczy filmowanej rozmowy dwóch osób – musimy najpierw wybrać, po której stronie sceny chcemy filmować, a następnie nie powinniśmy już przekraczać osi rejestrowanej sceny. Tylko w takim przypadku na ekranie zobaczymy później wyglądający naturalnie dialog, w którym rozmówcy, ukazujący się naprzemiennie na ekranie, patrzą na siebie, a nie na przykład wspólnie w tym samym kierunku.

Zakres ruchów kamery jest dość spory, ale nie możemy przekroczyć osi filmowanej sceny. (fot. Chip.pl)

Oczywiście przekraczanie osi nie jest zabronione (podczas filmowaniu dłuższych scen pozostawanie tylko po jednej stronie osi może być nudne), ale powinno być poprzedzone specjalnymi przygotowaniami. Widz musi zostać o tym „poinformowany” – zróbmy np. kilka ujęć nieco z tyłu, raz tuż przed przekroczeniem osi, a potem tuż po jej przekroczeniu.

Przydatne akcesoria

Stabilizacja optyczna – podstawowe wyposażenie współczesnej kamery wideo, poprawiające stabilność ujęć, zwłaszcza przy dłuższych ogniskowych.

Statyw – bardzo poprawia stabilność, a co za tym idzie profesjonalny wygląd ujęć. Najlepiej, jeśli głowica wyposażona jest w wydłużone ramię służące do prowadzenia kamery (np. podczas panoramowania) oraz w tzw. szybkozłączkę, umożliwiającą szybki montaż i demontaż kamery na statywie. Odrębną grupą są tzw. statywy naramienne – bardzo przydatne, gdy chcemy uzyskać bardziej stabilne ujęcia, a równocześnie musimy często przemieszczać się wraz z kamerą.

Konwertery – dodatkowo wydłużają lub skracają skrajne ogniskowe obiektywu, dzięki czemu mamy możliwość uzyskania bardziej nietypowych ujęć.

Mikrofon zewnętrzny – znacznie poprawia jakość nagrywanego dźwięku. Możemy przy tym dobrać odpowiedni mikrofon do filmowanej sceny – kierunkowy albo zbierający.

Lampa wideo – w przeciwieństwie do lampy w aparacie fotograficznym, świeci światłem ciągłym, wspomagając filmowanie scen przy słabszym oświetleniu.

^{Źródło: CHIP Online}

Obejrzyj wideo

Do prezentacji plików wideo, w jakości jaką widzieliście na podanej powyżej stronie, potrzebny jest Flash Media Interactive Server 3.5 lub Flash Media Streaming Server 3.5 oraz Flash Media Encoder, obecnie nazywany Flash Media Live Encoder. Oprócz tego Flash Player 10. Widać, że Adobe mocno stawia na narzędzia wideo w sieci. Póki co, nie widziałem lepszego i bardziej płynnego kodowania, które jednocześnie nie zamula procesora.

Więcej informacji tutaj i tutaj.

Każdy na swoim blogu może być krytykiem:) Opisuję poniższe serwisy z punktu widzenia zwykłego „usera”. Nie sprawdziłem wszystkich stron oferujących upload wideo, a o niektórych sprawdzonych napiszę tylko w skrócie. Jeśli istnieją jakieś, o których nie wspomniałem, proszę o komentarz.

Większość witryn poprzez które możemy „załadować” naszą twórczość wideo znajduje się w USA. Nasza własna twórczość, gdyż o takim rodzaju prezentacji plików wideo będę pisał, odradzam udostępniania utworów, do których nie mamy praw autorskich.  Stary kontynent w tym temacie wygląda słabo. Większość krajów ma po prostu swoje rodzime serwisy (w Polsce np. Wrzuta, Smog czy Szorty), które nie zdobyły uznania w całej Europie. Wyjątkiem jest chyba tylko Dailymotion, znane obecnie już na całym świecie, a którego główna siedziba mieści się we Francji.

Oto najbardziej popularne i przystępne serwisy, poprzez które możesz prezentować światu swoje własne produkcje wideo.

Video Google

Video Google to jeden z pierwszych serwisów, który udostępnił możliwość uploadu wideo (2006 r. czyli wcześniej niż YouTube), choć w nazwie jest nadal BETA.

Rejestracja
Wystarczy konto e-mail na gmail.com i można od razu wrzucać wideo.

Ograniczenia
Przy wysyłaniu plików większych niż 100MB wymagana instalacja prostego programu Google Video Uploader. Brak możliwości prezentacji wideo w jakości HD.

Zalety
Ten serwis nie ma ograniczeń, jeśli chodzi o długość materiału czy wielkość udostępnianego pliku. Akceptowane są wszystkie popularne formaty wideo. Można umieścić okienko z filmem na swojej stronie (EMBED), jak również każdy film można ściągnąć bezpośrednio z serwisu.

Wady
Jedyną wadą, która wydaje mi się zadecydowała o popularności serwisu jest jego toporny wygląd – jak większość narzędzi Google’a.

User Usability
8/10

YouTube

Najpopularniejszy serwis wideo w sieci. Stworzony w ciągu kilku miesięcy w garażu – przez dwóch przyjaciół, sprzedany Google za kilkadziesiąt milionów dolarów. W chwili obecnej chyba każdy użytkownik Internetu zna ten serwis.

Rejestracja
Wystarczy założyć konto poprzez formularz rejestracyjny.

Ograniczenia
Jakiś czas temu, nie wiadomo dlaczego, YT wprowadził restrykcje dotyczące długości upload’owanego materiału. Film nie może być dłuższy niż 10min. a plik wideo nie większy niż 1GB. Poza tym, choć YT twierdzi, że udostępniają wyświetlanie filmów w jakości HD, uważam że to ściema. Powiększenie playera to nie HD. Pisałem o tym w artykule tutaj.

Zalety
Największą zaletą jest popularność serwisu. Jeszcze do niedawna można tu było znaleźć wszystko – teledyski, fragmenty filmów, mnóstwo perełek np. oryginalne odcinki mojego ulubionego Monty Python’a. Jednak YT, po kilku przegranych procesach sądowych, wziął się na poważnie za prawo autorskie i uważam, że bardzo słusznie. Zaletą jest kilka przydatnych narzędzi np. dodawanie napisów oraz ciekawy panel statystyk. Możliwość EMBED.

Wady
Pewnie niektórych to zdziwi, ale dla mnie YT jest pełen wad. Pełno w nim śmieci tzn. „filmików”, które nie traktują o niczym. Jest to najbardziej uciążliwe, kiedy szukamy czegoś ważnego, a tymczasem na ekranie oglądamy jakiś piece of shit. To efekt braku weryfikacji przesyłanych treści. Zarządzanie kontem jak dla mnie jest przekombinowane. Zbyt dużo niepotrzebnych/nieużywanych ustawień i dodatków. Wreszcie jak na tak popularny serwis mogliby się postarać o ciekawszy wygląd.

User Usability
7/10

Dailymotion

Według mnie najlepszy obecnie międzynarodowy serwis prezentujący treści wideo. Prosty i użyteczny – początkujący użytkownik bez problemu poradzi sobie z zarządzaniem kontem czy własnymi filmami.

Rejestracja
Krótki formularz na stronie.

Ograniczenia
Wielkość pliku zmienia się od rodzaju posiadanego konta. User – do 100MB, MotionMaker – do 1GB, OfficialUser – no limits:)

Zalety
Najbardziej w Dailymotion podoba mi się promowanie niezależnych twórców. Po rejestracji jesteś Userem, ograniczenie wielkości upload’owanego pliku do 100MB, ale wystarczy wypełnić na stronie wniosek o nadanie statusu MotionMaker i już dostajesz rozszerzenie możliwości wrzucania wideo o wielkości do 1GB. Dodatkowo Twoje wideo są oznaczone jako Creative Content.

Natomiast jeśli jesteś profesjonalnym producentem wideo, złóż wniosek (także poprzez stronę) o nadanie statusu Official User. W chwili nadania statusu możesz wrzucać pliki bez limitów, są one promowane i oznaczone podpisem Official Content. Co najważniejsze Dailymotion daje Tobie możliwość prezentacji klipów w jakości HD Ready (wystarczy przesłać plik w rozdzielczości 1280 x 720) już od statusu MotionMaker. Jest osadzanie okienka (EMBED) ale lepsze są Videozap, Videowall i Jukebox, które również można wkleić w stronę albo w bloga.

Wady
Problemem jest zakładanie grup i zarządzanie ich ustawieniami. Według informacji jakie uzyskałem od pracownika Dailymotion (sympatyczna polka), technicy serwisu już nad tym pracują.

User Usability
9/10

Wrzuta

Polski serwis wideo grupy o2.pl z możliwością upload’u własnych plików wideo.

Rejestracja
Żeby wrzucać własne wideo nie musisz się wcale rejestrować.

Ograniczenia
Pliki do 150MB. Jeśli założysz sobie konto, możesz jedynie zarządzać swoimi plikami.

Zalety
Jest to serwis polski, a zatem, jeśli chcesz dotrzeć do rodaków, Twoje wideo powinno się tu znaleźć. Zaletą jest też prosta obsługa oraz możliwość dodawania muzyki i grafiki.

Wady
Serwis jest prawie tak toporny jak Video Google. Zapomnij też o HD. Jeśli dodać uciążliwe reklamy – to już mi się przypomniało, dlaczego wcale z niego nie korzystam.

User Usabilty
5/10

Tubemogul

Jestem przekonany, że niewielu słyszało o tym serwisie. Polecam go sprawdzić. Nie jest to typowy „video content serwis”, ale dla producentów plików filmowych niebawem będzie ulubionym narzędziem. Kiedy wrzucimy naszą produkcję na Tubemogul’a, ten automatycznie umieści nasz film we wszystkich, wybranych przez nas serwisach wideo. Ich lista jest imponująca, są tam praktycznie wszystkie najpopularniejsze strony wideo z sieci. Dodatkowo każdy plik wrzucony przez Tubemogul’a możemy śledzić dzięki statystykom.

Rejestracja
Prosty formularz rejestracyjny.

Ograniczenia
Normalny upload do 100MB, przez JavaUploader możemy wrzucać pliki do 500MB.

Zalety
Za pośrednictwem jednej strony możemy umieścić nasz film w kilkunastu serwisach wideo (w których mamy konta) oraz obserwować statystyki dotyczące tych plików.

Wady
Jedyna wada, jaką znalazłem, to brak obsługi polskich serwisów wideo.

User Usability
9/10

Oto inne dość popularne i znane serwisy, poprzez które możemy prezentować naszą twórczość wideo.

Vimeo

Trudno mi powiedzieć, jak działa ten serwis, bo choć mam w nim konto, nie udało mi się (pomimo kilku prób) wrzucić swojego wideo. Na uwagę zasługuje możliwość prezentacji treści wideo w HD.

MySpace

Serwis znany z możliwości prezentowania twórczości muzycznej, umożliwia dodawanie plików wideo.

Szorty

Strona Fundacji Rozwoju Sztuki Filmowej. Prosta i przejrzysta, zawartość na wysokim poziomie.

Patrz.pl

Estetycznie wykonany polski portal wideo z możliwością upload’u plików wideo do 100MB (dla zarejestrowanych). Jedynie z reklamami przesadzają.

Yahoo! Video

W Polsce mało popularny serwis – przejrzysty wygląd i prosta obsługa. Pliki do 150MB.

I to tyle jeśli chodzi o najpopularniejsze serwisy, przez które możemy wrzucać pliki. Poniżej podaję jeszcze kilka ciekawych linków, dotyczących treści artykułu. Chętnie poczytam wasze uwagi, tym bardziej, że wideo w sieci to temat rzeka. Jeśli znacie jakieś ciekawe serwisy, które mogą być użyteczne producentom wideo, proszę o informacje. Tymczasem twórzcie filmy, choćby za pomocą komórki, montujcie i wrzucajcie, może Hollywood czeka właśnie na Was:)

Prezentacja nt. wideo w Internecie

Serwisy wideo w katalogu Onetu

Ciekawy artykuł o publikacji własnych nagrań wideo w Internecie

Artykuł o tematyce jak wyżej (english)

Znalezienie pracodawcy chętnego do zatrudnienia wcale jeszcze nie oznacza sukcesu i zakończenia poszukiwań nowego zajęcia. Wszak nowa praca może okazać się nie tą, której się oczekuje. Już po kilku dniach w nowej placówce można stwierdzić, czy miejsce pracy jest odpowiednie, czy pracownicy są tymi, z którymi chce się współpracować, a w końcu czy szef nie posiada takich cech, które uniemożliwiają wykonywanie jego poleceń. Tak jak istnieje miłość od pierwszego wejrzenia, tak samo o przyjęciu nowej posady może decydować to pierwsze, bardzo ważne wrażenie. Serwis tv-job.eu został stworzony specjalnie po to, aby można było uniknąć trafienia do nieodpowiedniego miejsca pracy.

Pomysł serwisu narodził się wskutek połączenia bezowocnych prób szukania pracy i uwielbienia dla krótkich filmów wideo w sieci przez autorów strony, a także długotrwałego śledzenia obecnych trendów panujących na rynku pracy jak i w Internecie.

W skrócie działa to tak: na zlecenie pracodawcy poszukującego pracowników portal produkuje film, który jest wideoofertą pracy. Film jest umieszczony w serwisie tv-job, dla kandydatów poszukujących lub chcących zmienić pracę. Potencjalny pracownik może zobaczyć swoje przyszłe miejsce pracy.

Wideoportal ofert pracy to całkiem nowa jakość wyszukiwania ogłoszeń. Kandydaci nie muszą już zadowalać się dosyć lakonicznie ułożonym anonsem. Rozmowa kwalifikacyjna też z reguły nie pozwala na dokładne zapoznanie się z danym miejscem pracy, obyczajami panującymi w firmie, oraz jej pracownikami. Dzięki prezentacjom wideo internauci mają okazję zapoznać się z daną placówką jeszcze przed wysłaniem swojej aplikacji. Ważną kwestią jest to, iż użytkownicy serwisu mogą znacznie obniżyć ryzyko trafienia do mało atrakcyjnego dla nich miejsca pracy. Wszystko dzięki nagraniom, które w miarę możliwości starają się jak najbardziej przybliżyć kandydatom oferty pracodawców.

Media umieszczone na portalu zostały podzielone na grupy, dzięki czemu można przeglądać zgłoszenia na podstawie kategorii związanych z daną branżą np.: Sprzedaż i Marketing, Administracja Publiczna czy Praca za granicą. Filmy można sortować także na podstawie daty ich dodania (czyli łatwo można odszukać najnowsze anonse), oceny, czasu trwania nagrania oraz wyświetleń. Dzięki tym podziałom łatwo można wydedukować, które oferty cieszą się największym powodzeniem.

Portal tv-job.eu to także siedziba wirtualnej społeczności. Na stronie można założyć swój profil, nawiązywać nowe kontakty i wymieniać się prywatnymi wiadomościami. Strona dostępna jest w wielu wersjach językowych.

tv-job.eu

W Internecie mamy już kilka serwisów, które udostępniają możliwość upload’owania własnych produkcji w jakości HD. Znalazłem Vimeo, choć pomimo kilku prób nie udało mi się tam nic wrzucić. Hm, być może wina łącza.

Nawet poczciwy, znany większości internautów YouTube, udostępnił możliwość oglądania plików w wyższej jakości. Czy jest to HD? Ciężko powiedzieć w przypadku YouTube’a. Po wybraniu poniżej obrazu wideo tajemniczej opcji, opisanej jako „obejrzyj w wysokiej rozdzielczości”, pojawia się po prostu większy ekran. Moim zdaniem to zwykła zmyłka. W pomocy serwisu czytamy:

W serwisie YouTube od niedawna użytkownicy mogą wyświetlać filmy w wysokiej rozdzielczości – 720 p (gdy przesłany film wideo obsługuje tę funkcję). Należy zwrócić uwagę, że jest to obecnie funkcja eksperymentalna, którą cały czas optymalizujemy. Nie możemy zagwarantować, że filmy użytkownika będą zawsze przekodowane na odpowiedni format z tą opcją. (Obecnie widoczna tylko w Stanach Zjednoczonych).

Jak zwykle USA górą, a reszta świata to wiocha, która na możliwość HD nie zasługuje:)

Jest jednak serwis, który zaznaczam, wcale mi nie płacił za ten wpis i który oferuje już na starcie możliwość wrzucania własnych produkcji w rozdzielczości 1280 x 720 czyli HD Ready. Odtwarza się płynnie (no, trzeba mieć w miarę szybki procesor), dzięki czemu przyjemnie się ogląda. Ten serwis to Dailymotion.Poniżej próbne nagrania z mojej kamery w jakości HD z tego właśnie serwisu:

Dodam tylko, że serwery Dailymotion mieszczą się we Francji. Dzięki kontaktowi z ich pracownikami – producenci materiałów wideo, mogą dostać status Motion Maker lub Official User, który daje możliwość wrzucania własnych materiałów bez limitu wielkości pliku oraz czasu trwania materiału.

W ramach działania firmy proponuję również usługi związane z marketingiem internetowym, więc i o tym od czasu do czasu coś pewnie będzie można przeczytać.

Żyjemy w dobie wideo, więc wideo na stronie będzie i będzie go dużo. To mogę obiecać

A zatem polecam się i zaglądaj tu drogi czytleniku.